(De dag dat we de bergen van de Estrela inreden, zijn we het op de terugweg - moe van het lange kronkelen - onachtzaam gepasseerd. Ik zal zijn boek lezen om het weer goed te maken.)
Posts tonen met het label literatuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label literatuur. Alle posts tonen
zondag 18 augustus 2013
Beetje dorp
Op twintig minuutjes van Vila Pouca da Beira waren we, het "beetje dorp" waar vorig jaar nog, ongeveer dezelfde tijd, Gerrit Komrij begraven werd.
(De dag dat we de bergen van de Estrela inreden, zijn we het op de terugweg - moe van het lange kronkelen - onachtzaam gepasseerd. Ik zal zijn boek lezen om het weer goed te maken.)
(De dag dat we de bergen van de Estrela inreden, zijn we het op de terugweg - moe van het lange kronkelen - onachtzaam gepasseerd. Ik zal zijn boek lezen om het weer goed te maken.)
maandag 15 juli 2013
Laatste week
Laatste dagen van de lagere school, leest ie nog Een Brug te Ver, genoot dit weekend van Life of Brian, van de liedjes van Gerard van Maasakkers (He Goade Mee!)...
Morgen musical, woensdag ritueel "eruitgooien", en dan...
Morgen musical, woensdag ritueel "eruitgooien", en dan...
- THE END -
dinsdag 21 mei 2013
Macbeth in 't Twents
Kwam Golo thuis van school met Herman Finkers' Macbeth nog op het netvlies. Gelachen dat ie had...
Moest ik ook naar kijken, ab-so-luut!
En dat heb ik ook gedaan, zowel naar de animatie, als naar het cabaret. (In de klas hadden ze de tekenfilm gezien, thuis vond ie de theatervoorstelling nog beter!...)
Dat doet natuurlijk dromen van heel wat meer Shakespeare, zo zoetjesaan... Van BBC is er bijvoorbeeld Shakespeare: The Animated Tales... Te vinden op YouTube's Shake-speareanimated!...
Kun je de Twentse Finkers meteen laten opvolgen door de Schot Brian Cox in de (stem)-rol van de wrede (Schotse!) koning, en de Amerikaans-Engelse Zoë Wanamaker als diens nog eerzuchtiger eega! Regie en animatie van deze prent overigens in handen van Rus-sen...
Je moet ergens beginnen!
(Daar waar de humor is...)
Moest ik ook naar kijken, ab-so-luut!
En dat heb ik ook gedaan, zowel naar de animatie, als naar het cabaret. (In de klas hadden ze de tekenfilm gezien, thuis vond ie de theatervoorstelling nog beter!...)
Dat doet natuurlijk dromen van heel wat meer Shakespeare, zo zoetjesaan... Van BBC is er bijvoorbeeld Shakespeare: The Animated Tales... Te vinden op YouTube's Shake-speareanimated!...
Kun je de Twentse Finkers meteen laten opvolgen door de Schot Brian Cox in de (stem)-rol van de wrede (Schotse!) koning, en de Amerikaans-Engelse Zoë Wanamaker als diens nog eerzuchtiger eega! Regie en animatie van deze prent overigens in handen van Rus-sen...
Je moet ergens beginnen!
(Daar waar de humor is...)
zaterdag 18 mei 2013
Wauwelwok
't Wier bradig, en de spiramants
Bedroorden slendig in het zwiets:
Hoe klarm waren de ooiefants,
Bij 't bluifen der beriets.
Pas op de Wauwelwok, mijn kind!
Zo scherp getand, van klauw zo wreed!
Zorg dat Tsjoep-Tsjoep je nimmer vindt,
Vermijd de Barbeleet.
Hij nam zijn gnijpend zwaard ter hand:
Lang zocht hij naar den aarts-schavoest
Maar nam rust in lommers lust
Op een tumtumboomknoest.
En toen hij zat in diep gedenk,
Kwam Wauwelwok met vlammend oog,
Dwars door het bos met zwalpse zwenk,
Sluw borbelend wijl hij vloog.
Eén, twee! Hup twee. En door en door
Ging kler de kling toen krissekruis.
Hij sloeg hem dood en blodd'rig rood
Bracht hij het tronie thuis.
Hebt gij versnaggeld Wauwelwok?
Kom aan mijn hart, o jokkejeugd!
O, heerlijkheid, fantabeltijd!
Hij knorkelde van vreugd.
Naar Jabberwocky gekeken (en heer-lijk geschaterd weer!!)
- En zo bij Lewis Caroll terechtgekomen, en Alice in Spiegelland, en Donovan...
en anglofieler dan anglofiel geworden...
zeker na het horen declameren van dit gedicht:
woensdag 15 mei 2013
Toverwoord: aandacht
Na de reeksen van John Flanagan en J.R.R. Tolkien kon de ontdekking van J.K. Rowling natuurlijk niet uitblijven (anglofiel als mijn zoon in zijn boekenkeuze was en is)!
En bij gebrek aan aanwezigheid in de bieb van deel IV van de reeks Harry Potter, besloot hij eergister dan maar om de Vertelsels van Baker de Bard mee naar huis te nemen, het "sprookjesboek voor heksen en tovenaars" dat de auteur zes jaar geleden 7x (!!) met ei-gen hand schreef om het te laten opbrengen voor haar twee jaar daarvoor opgerichte lief-dadigheidsorganisatie Lumos. (Naar de toverspreuk in verschillende Potter-boeken...)
Met succes!! Amazon.com telde er welgeteld 2,3 miljoen euro voor neer, de grootste ver-koopprijs ooit voor een modern literair manuscript! Geld dat dus integraal werd overge-maakt aan Rowlings stichting!
Dat vroeg om aandacht voor die stichting, natuurlijk! (Opgericht tezamen met lady Emma Nicholson overigens, ooit conservatief maar al geruime tijd sociaal-liberaal parlementslid voor de Liberal Democrats in ZW-Engeland.)
Wat 'n prachtig werk leveren zij!! Steeds tegen institutionalisering, en voor kleinschalige aandacht en zorg op familieniveau voor achtergestelde kinderen en hun gezinnen, overal in (m.n. Oost-)Europa! Ook bijvoorbeeld voor gezinnen waarin autisme aanwezig is, hetzij bij de kinderen zelf, hetzij bij de ouders: "Autism should never be the cause of children being separated from their families. Yet, depressingly, in many Eastern European coun-tries, children diagnosed with autism are separated from their families and placed in in-stitutions because there are no services to support them in their communities"...
Schenk eens twee minuutjes de tijd!
Had je wellicht niet gedacht, he, van Joanne Kathleen Rowling, miljardaire door het fabel-achtige succes van al haar boeken en tig verfilmingen. Of ben ik het die achterloopt?? Want ik lees op Wikipedia dat ze behalve in Lumos ook heel veel van haar vele geld stop-te en stopt in organisaties als Comic Relief (hongersnood Ethiopië), One Parent Families, en bijvoorbeeld ook de Multiple Sclerosis Society van Groot-Brittannië. Opmerkelijk toch!
Een betrokkenheid die m.i. immers ouder is dan je op het eerste gezicht vermoedt, want op de Engelse Wiki-bladzijden lees ik: "Rowling was working as a researcher and bilingual secretary for Amnesty International when she conceived the idea for the Harry Potter se-ries on a delayed train from Manchester to London in 1990"...
Zo zie je maar, wat 'n beetje aandacht geven oplevert.
Lichtkracht!
dinsdag 14 mei 2013
Pythonesque!
Accounts vary as to the source of the name, but our best information goes as follows:
There was once a veteran BBC writer/producer named Barry Took, who 'took' under his wing a group of five wet-behind-the-ears British comedy writer-performers, and one wide-eyed innocent American animator to form a new BBC comedy show in the spring of 1969. Cleese and Chapman had done 'At Last the 1948 Show,' and Idle, Palin, Jones and Gilliam had done 'Do Not Adjust Your Set,' which were nice shows but rather traditional, and black-and-white, so forget them.
One of Barry's nicknames around the water cooler was 'Baron von Took', so this proposed new show became known in sniggering [gniffelende] internal BBC memos as 'Baron von Took's Flying Circus' (a reference to WWI German air ace Baron von Richthofen's Flying Circus). This seemed appropriate as the planned show soon became notorious for being uncontrollable. The future Pythons themselves wanted it called something different every week, an idea echoed at the end of each first series episode.
Spring turned to summer, the show was officially signed up by the BBC, and a real title was needed. 'Whither Canada?' [Waarheen Canada?], 'Owl-Stretching Time' [Uil Rekkende Tijd], 'Bunn, Wackett, Buzzard, Stubble, and Boot' [Bunn, Wacket, Buizerd, Stoppels en Boot], 'It's' [Het is], 'It [Het],' 'The Venus Di Milo Panic Show' [De Venus van Milo Paniek Show], 'The Toad Elevating Moment' [Het Pad Verheffend Moment], and 'A Horse, a Basin, a Bucket and a Spoon' [Een Paard, een Bekken, een Emmer en een Lepel], were all rejected. They decided to keep the 'Flying Circus' suffix because that's what everyone had been calling it anyway, and by this point the BBC wouldn't let them call it anything else. They went through a variety of names for whose Flying Circus it was ('Cynthia Fellatio's Flying Circus' was considered). Michael Palin had seen the name 'Gwen Dibley' in a women's journal and wanted that used, but as it was a real person the idea was nixed.
Somehow someone (probably John Cleese) thought of 'Python'. Then 'Norm Python' and 'Bob Python' came and went. The 'Monty' is mysterious, but it is said that Eric Idle dredged up a memory from his local pub, where a small man in a suit and bow tie [vlinderdas] would always come in and ask everyone 'Has Monty been in yet?' It conjured up an image of a seedy [verlopen], sixth-rate theatrical booker, sitting in a darkened corner of the pub. Monty was a sharp kind of name, and combined with 'Python' it became suddenly unusually pleasing and resonant. Thus began 'MONTY PYTHON'S FLYING CIRCUS.' Most of the other names were used eventually. The name of Gwen Dibley popped up fairly often, and before each show a ragged old man called out 'It's.' Most of the others got to be the show's title for one episode each in the first series...
Gisteren gekeken naar MP and The Holy Grail, vandaar.
There was once a veteran BBC writer/producer named Barry Took, who 'took' under his wing a group of five wet-behind-the-ears British comedy writer-performers, and one wide-eyed innocent American animator to form a new BBC comedy show in the spring of 1969. Cleese and Chapman had done 'At Last the 1948 Show,' and Idle, Palin, Jones and Gilliam had done 'Do Not Adjust Your Set,' which were nice shows but rather traditional, and black-and-white, so forget them.
One of Barry's nicknames around the water cooler was 'Baron von Took', so this proposed new show became known in sniggering [gniffelende] internal BBC memos as 'Baron von Took's Flying Circus' (a reference to WWI German air ace Baron von Richthofen's Flying Circus). This seemed appropriate as the planned show soon became notorious for being uncontrollable. The future Pythons themselves wanted it called something different every week, an idea echoed at the end of each first series episode.
Spring turned to summer, the show was officially signed up by the BBC, and a real title was needed. 'Whither Canada?' [Waarheen Canada?], 'Owl-Stretching Time' [Uil Rekkende Tijd], 'Bunn, Wackett, Buzzard, Stubble, and Boot' [Bunn, Wacket, Buizerd, Stoppels en Boot], 'It's' [Het is], 'It [Het],' 'The Venus Di Milo Panic Show' [De Venus van Milo Paniek Show], 'The Toad Elevating Moment' [Het Pad Verheffend Moment], and 'A Horse, a Basin, a Bucket and a Spoon' [Een Paard, een Bekken, een Emmer en een Lepel], were all rejected. They decided to keep the 'Flying Circus' suffix because that's what everyone had been calling it anyway, and by this point the BBC wouldn't let them call it anything else. They went through a variety of names for whose Flying Circus it was ('Cynthia Fellatio's Flying Circus' was considered). Michael Palin had seen the name 'Gwen Dibley' in a women's journal and wanted that used, but as it was a real person the idea was nixed.
Somehow someone (probably John Cleese) thought of 'Python'. Then 'Norm Python' and 'Bob Python' came and went. The 'Monty' is mysterious, but it is said that Eric Idle dredged up a memory from his local pub, where a small man in a suit and bow tie [vlinderdas] would always come in and ask everyone 'Has Monty been in yet?' It conjured up an image of a seedy [verlopen], sixth-rate theatrical booker, sitting in a darkened corner of the pub. Monty was a sharp kind of name, and combined with 'Python' it became suddenly unusually pleasing and resonant. Thus began 'MONTY PYTHON'S FLYING CIRCUS.' Most of the other names were used eventually. The name of Gwen Dibley popped up fairly often, and before each show a ragged old man called out 'It's.' Most of the others got to be the show's title for one episode each in the first series...
Gisteren gekeken naar MP and The Holy Grail, vandaar.
woensdag 17 april 2013
Manifest
Inmiddels zal ieder wel weten dat cassatie in de zaak De Gelder niet mogelijk is gebleken (noch hijzelf, noch zijn ouders hebben dat gewild), maar gelukkig zijn er ook andere mid-delen om te blijven strijden voor een waardiger en humaner omgaan met geesteszieke criminelen.
En gelukkig wordt er in Vlaanderen ook gestreden! Niet alleen hoorde ik eind vorige week van onderstaand manifest (geschreven door de twee psychologen die ook al tijdens het proces een totaal ander geluid lieten horen), onderwijl blijkt ook dat dit al ondertekend is door 1320 mensen, onder wie tal van intellectuelen, hoogleraren, artsen, psychiaters, psychologen, rechters, advokaten, schrijvers, filosofen, cultuurdragers, zorgverleners, verplegers, leraren, ouders van kinderen met psychiatrische problematiek, ervaringsdes-kundigen...
Verheugend! (Als ooit in Frankrijk l'Affaire Dreyfus!...)
Mag ik je langs deze weg dan ook vragen om hen te vergezellen, en ook jouw handteke-ning aan die indrukwekkende lijst toe te voegen?
Dank.
* * *
De feiten die Kim De Gelder pleegde, waren gruwelijk en hebben enorm veel onherstel-baar leed veroorzaakt. Het juridisch–psychiatrisch onderzoek naar aanleiding van die feiten heeft uiteindelijk geleid tot een assisenproces. Ongeacht de vraag of dit dan wel de juiste beslissing is geweest, heeft dit proces zowel justitie als psychiatrie in een weinig fraai daglicht geplaatst.
- Tijdens zijn serene zoektocht naar de waarheid werd het proces bijwijlen overstemd door al te makkelijke retoriek. Is het gevaar van dergelijk taalgebruik niet dat het, eerder dan bij te dragen tot een rechtvaardig procesverloop en tot de verheldering van de misdaden, de volkswoede en de roep om wraak versterkt die in geen geval de geleden schade kan teniet doen?
- En de gerechtspsychiatrie? Heeft zij zich buiten de bij wet bepaalde grenzen van haar bevoegdheid begeven? Er wordt van haar verwacht dat ze zich in haar rapporten aan de rigoureuze vereisten houdt die aan klinisch diagnostisch onderzoek gesteld worden. Een psychiatrische diagnosestelling mag niet vervangen worden door een criminologische profilering van de beschuldigde. De ernst van de ziektegeschiedenis zoals bovendien vermeld in verscheidene medische dossiers, mag niet geminimaliseerd worden. Voorts is het oneerbaar dat wetenschappelijke bevindingen op een selectieve manier worden aan-gewend en dat men tot een diagnostische besluitvorming komt die gebaseerd is op een arbitraire keuze van elementen uit het geheel van klinisch materiaal.
- Het herstel van een justitie die naam waardig. Het eerste principe van het recht is dat het zich in de plaats stelt van wraak. Dit principe is een kostbare verworvenheid en een essentiële bouwsteen van onze democratie. Het respecteren van dit principe, onder welke omstandigheden ook, en onafhankelijk van het verschrikkelijk karakter van de misdrijven, is dan ook essentieel om deze democratische beschaving te beschermen.
- Het herstel van de gerechtspsychiatrie als een strikt klinische discipline die, wars van elk moraliserend oordeel, ernaar streeft de psychische oorzaak van de misdaad te vatten, een psychiatrisch beeld van het ziekteproces van de beschuldigde te schetsen en de misdaad binnen dit ziekteproces te situeren. Een klinisch diagnostisch onderzoek brengt naar best vermogen en zonder enige selectieve weglating de verscheidene elementen uit de geschiedenis van de beschuldigde in rekening en zal de wetenschappelijke en deonto-logische vereisten van zijn discipline met respect behandelen. Onder deze voorwaarden kan de psychiatrie bijdragen tot een beter begrip van de misdaad en biedt ze de maat-schappij de kans om op een adequate manier te antwoorden.
En gelukkig wordt er in Vlaanderen ook gestreden! Niet alleen hoorde ik eind vorige week van onderstaand manifest (geschreven door de twee psychologen die ook al tijdens het proces een totaal ander geluid lieten horen), onderwijl blijkt ook dat dit al ondertekend is door 1320 mensen, onder wie tal van intellectuelen, hoogleraren, artsen, psychiaters, psychologen, rechters, advokaten, schrijvers, filosofen, cultuurdragers, zorgverleners, verplegers, leraren, ouders van kinderen met psychiatrische problematiek, ervaringsdes-kundigen...
Verheugend! (Als ooit in Frankrijk l'Affaire Dreyfus!...)
Mag ik je langs deze weg dan ook vragen om hen te vergezellen, en ook jouw handteke-ning aan die indrukwekkende lijst toe te voegen?
Dank.
* * *
MANIFEST VOOR EEN WAARDIGE OMGANG MET GEESTESZIEKEN
DIE EEN CRIMINEEL FEIT HEBBEN GEPLEEGD
De feiten die Kim De Gelder pleegde, waren gruwelijk en hebben enorm veel onherstel-baar leed veroorzaakt. Het juridisch–psychiatrisch onderzoek naar aanleiding van die feiten heeft uiteindelijk geleid tot een assisenproces. Ongeacht de vraag of dit dan wel de juiste beslissing is geweest, heeft dit proces zowel justitie als psychiatrie in een weinig fraai daglicht geplaatst.
- Tijdens zijn serene zoektocht naar de waarheid werd het proces bijwijlen overstemd door al te makkelijke retoriek. Is het gevaar van dergelijk taalgebruik niet dat het, eerder dan bij te dragen tot een rechtvaardig procesverloop en tot de verheldering van de misdaden, de volkswoede en de roep om wraak versterkt die in geen geval de geleden schade kan teniet doen?
- En de gerechtspsychiatrie? Heeft zij zich buiten de bij wet bepaalde grenzen van haar bevoegdheid begeven? Er wordt van haar verwacht dat ze zich in haar rapporten aan de rigoureuze vereisten houdt die aan klinisch diagnostisch onderzoek gesteld worden. Een psychiatrische diagnosestelling mag niet vervangen worden door een criminologische profilering van de beschuldigde. De ernst van de ziektegeschiedenis zoals bovendien vermeld in verscheidene medische dossiers, mag niet geminimaliseerd worden. Voorts is het oneerbaar dat wetenschappelijke bevindingen op een selectieve manier worden aan-gewend en dat men tot een diagnostische besluitvorming komt die gebaseerd is op een arbitraire keuze van elementen uit het geheel van klinisch materiaal.
DAAROM PLEITEN WE VOOR :
- Het herstel van een justitie die naam waardig. Het eerste principe van het recht is dat het zich in de plaats stelt van wraak. Dit principe is een kostbare verworvenheid en een essentiële bouwsteen van onze democratie. Het respecteren van dit principe, onder welke omstandigheden ook, en onafhankelijk van het verschrikkelijk karakter van de misdrijven, is dan ook essentieel om deze democratische beschaving te beschermen.
- Het herstel van de gerechtspsychiatrie als een strikt klinische discipline die, wars van elk moraliserend oordeel, ernaar streeft de psychische oorzaak van de misdaad te vatten, een psychiatrisch beeld van het ziekteproces van de beschuldigde te schetsen en de misdaad binnen dit ziekteproces te situeren. Een klinisch diagnostisch onderzoek brengt naar best vermogen en zonder enige selectieve weglating de verscheidene elementen uit de geschiedenis van de beschuldigde in rekening en zal de wetenschappelijke en deonto-logische vereisten van zijn discipline met respect behandelen. Onder deze voorwaarden kan de psychiatrie bijdragen tot een beter begrip van de misdaad en biedt ze de maat-schappij de kans om op een adequate manier te antwoorden.
Nathalie Laceur & Geert Hoornaert
dinsdag 16 april 2013
Beetje jaloers
Tijdens tandenpoetsen.
- Weet je wat ik vervelend vind?
- Nee...
- Ik vind het vervelend dat Tolkien al die dingen al bedacht heeft, want als ik nu iets wil bedenken, kan het niet meer, omdat híj het al bedacht heeft...
(Ben een beetje jaloers op Tolkien.)
- Weet je wat ik vervelend vind?
- Nee...
- Ik vind het vervelend dat Tolkien al die dingen al bedacht heeft, want als ik nu iets wil bedenken, kan het niet meer, omdat híj het al bedacht heeft...
(Ben een beetje jaloers op Tolkien.)
donderdag 11 april 2013
Openbaring
Kaplypso, de "gesluierde", (achter de sluier) "verborgene", nimf in de Griekse mythologie, dochter van Atlas, verleidster van Odysseus, in de film The Odyssey prachtig gespeeld door de zwarte Vanessa Williams...
Wij - die Grieks studeerden - hadden toch al veel langer beter moeten weten! Ἀπο-κάλυψις, wég met de sluier, ont-hulling, open-baring! Dát is wat het betekent! Goed, het Boek Openbaring (!) van Johannes behandelt wel degelijk het thema eind-tijd, maar het accent in onze lectuur hoort niet daar te liggen!
Dat onthulde mij (en Golo), via Youtube, gisteravond de Italiaanse film Apocalypse Reve-lation (2002). Regisseur is Raffaele Mertes (die wel meer bijbelfilms maakte), maar ik ver-moed dat het vooral scenarioschrijver Gianmario Pagano was die bijdroeg tot de spiritu-eel-theologische inhoud en waarde van deze televisieprent (hoe banaal-stroperig die op sommige momenten ook aandoet, 'n klassieke camouflage...) - een priester!
Na het behalen van zijn licentie in de Heilige Schrift aan het Pauselijk Bijbelinstituut in Rome, was hij van 1994 tot 2001 ad-viseur, producent, schrijver voor de tv-serie De Bijbel... In 2007 schreef hij het libretto van de opera The Divine Comedy (ondertitel: "De man die liefde zoekt") voor de componist Marco Frisina [ook al 'n priester! - lv]...
Kijk zelf eens! De film geeft niet alle details van de Apocalyps, het (aartsmoeilijke) laat-ste boek van de bijbel, maar zet je wel aardig op weg (voel je diep vanbinnen)! Het geeft je de essentie, dat waar het wérkelijk om gaat, wat wél onze focus zou moeten krijgen: het verbreken van de zeven zegels!! Het (al dan niet) in staat zijn van de mens om... het ultieme levensgeheim te ontraadselen, het waarom of doel van ons bestaan, het lot van de planeet aarde!!
Dat is waarom je er met je kind moet naar kijken. Al begrijpt ie niet alles, en jijzelf mis-schien ook nog niet, de toon is dan in elk geval juist gezet, je laat hem of haar en jezelf op het goede spoor vertrekken. NIET dat van de hel en de verdoemenis! NIET dat van de eschatologie, wél dat van de esoterie...
Nieuwsgierig geworden? Volg ons 'n keer, probeer het uit!
(Het komt je niet zomaar toewaaien, in deze tussen-Pasen-Pinksterentijd...)
Waarom dan vertalen wij, steeds opnieuw, het woord Apocalyps met "ramp", of "onder-gang" of "eindtijd"?? NASA legde, vlak voor 21 december 2012, nog uit waarom "de na-derende apocalyps echt onzin is"...
Wij - die Grieks studeerden - hadden toch al veel langer beter moeten weten! Ἀπο-κάλυψις, wég met de sluier, ont-hulling, open-baring! Dát is wat het betekent! Goed, het Boek Openbaring (!) van Johannes behandelt wel degelijk het thema eind-tijd, maar het accent in onze lectuur hoort niet daar te liggen!
Dat onthulde mij (en Golo), via Youtube, gisteravond de Italiaanse film Apocalypse Reve-lation (2002). Regisseur is Raffaele Mertes (die wel meer bijbelfilms maakte), maar ik ver-moed dat het vooral scenarioschrijver Gianmario Pagano was die bijdroeg tot de spiritu-eel-theologische inhoud en waarde van deze televisieprent (hoe banaal-stroperig die op sommige momenten ook aandoet, 'n klassieke camouflage...) - een priester!
Na het behalen van zijn licentie in de Heilige Schrift aan het Pauselijk Bijbelinstituut in Rome, was hij van 1994 tot 2001 ad-viseur, producent, schrijver voor de tv-serie De Bijbel... In 2007 schreef hij het libretto van de opera The Divine Comedy (ondertitel: "De man die liefde zoekt") voor de componist Marco Frisina [ook al 'n priester! - lv]...
Kijk zelf eens! De film geeft niet alle details van de Apocalyps, het (aartsmoeilijke) laat-ste boek van de bijbel, maar zet je wel aardig op weg (voel je diep vanbinnen)! Het geeft je de essentie, dat waar het wérkelijk om gaat, wat wél onze focus zou moeten krijgen: het verbreken van de zeven zegels!! Het (al dan niet) in staat zijn van de mens om... het ultieme levensgeheim te ontraadselen, het waarom of doel van ons bestaan, het lot van de planeet aarde!!
Dat is waarom je er met je kind moet naar kijken. Al begrijpt ie niet alles, en jijzelf mis-schien ook nog niet, de toon is dan in elk geval juist gezet, je laat hem of haar en jezelf op het goede spoor vertrekken. NIET dat van de hel en de verdoemenis! NIET dat van de eschatologie, wél dat van de esoterie...
Nieuwsgierig geworden? Volg ons 'n keer, probeer het uit!
(Het komt je niet zomaar toewaaien, in deze tussen-Pasen-Pinksterentijd...)
woensdag 3 april 2013
dinsdag 19 maart 2013
Boekenliefde
- O, het is boekenweek!
- Waarom vind je dat fijn?
- Omdat ik erg van boeken houd... zijn er weer allerlei acties... en dingen te doen...
- Waarom vind je dat fijn?
- Omdat ik erg van boeken houd... zijn er weer allerlei acties... en dingen te doen...
donderdag 7 maart 2013
Bang v/d lente
- Mama, ik ben bang voor de lente.
- Hoezo, Golo.
- Dan wil ik zo graag buitenspelen... en dan lukt het niet... met wie?...
Vorige week.
Gisteren eerste keer buiten. Speeltuintje van de hof. Huilend weer binnen. Uitgelachen. Dik genoemd. Kleuter. Mon-gool(o).
Had wat gek gedaan op de trampo.
's Avonds Lord of The Flies gekeken. Verzette de gedachten. Knapten we beiden van op.
- Hoezo, Golo.
- Dan wil ik zo graag buitenspelen... en dan lukt het niet... met wie?...
Vorige week.
Gisteren eerste keer buiten. Speeltuintje van de hof. Huilend weer binnen. Uitgelachen. Dik genoemd. Kleuter. Mon-gool(o).
Had wat gek gedaan op de trampo.
's Avonds Lord of The Flies gekeken. Verzette de gedachten. Knapten we beiden van op.
zaterdag 2 februari 2013
Coming of Age
Tja, daar istie dan, de eerste Bond-film: Skyfall !
(Een beetje "uit de hemel vallen", inderdaad... Gelukkig kreeg ie het Varda Viaduct mee in de openingsscène, en behalve Turkse ook prachtige Schotse landschappen!...)
Nee, eigenlijk snap ik het wel...
(Een beetje "uit de hemel vallen", inderdaad... Gelukkig kreeg ie het Varda Viaduct mee in de openingsscène, en behalve Turkse ook prachtige Schotse landschappen!...)
Nee, eigenlijk snap ik het wel...
Overigens is ie vanmiddag ook begonnen aan Het Kerkhof van Neil Gaiman (nadat we enkele dagen geleden op onze vernieuwde openingswebsite op de computer ontdekten dat Disney de animatieverfilming ervan stopte...)
En keken we eerder op de middag (vlak voor dat lezen) nog Nova Zembla...
Want dat Skyfall, dat kwam niet uit eigen beweging, dat hebben we aan de Pi-school te danken... een lang verhaal... van flink je best doen, en groene kaarten sparen, die dan weer zilveren en gouden kaarten opleverden, waarna de hele klas beloond werd... ik be-spaar het je!
maandag 14 januari 2013
De Landen van Kou & Ontbering
Alweer Deel IV van De Grijze Jager uit, deel V begonnen (nog zes te gaan)!
Merk je ook aan 'n nieuw soort tekeningetjes, met titels als "De Landen van Kou en Ontbering", "Ravensbaai" en "Torendiep", of de "Drakengrotten" bij het "Kasteel van Garzog"...
Of zou The Hobbit daaraan debet zijn?...
Merk je ook aan 'n nieuw soort tekeningetjes, met titels als "De Landen van Kou en Ontbering", "Ravensbaai" en "Torendiep", of de "Drakengrotten" bij het "Kasteel van Garzog"...
Of zou The Hobbit daaraan debet zijn?...
vrijdag 16 november 2012
Beanstalk
Heel veel muppets op YouTube van de week!
En gisteravond - veel te laat voor schooltijd werd het - ook nog Jack & the Beanstalk: the REAL story! Van Henson's oudste zoon Brian.
Smullen, o wat mooi!
En gisteravond - veel te laat voor schooltijd werd het - ook nog Jack & the Beanstalk: the REAL story! Van Henson's oudste zoon Brian.
Smullen, o wat mooi!
- Weet je, mama, aan welke film deze me eigenlijk deed denken?
- Nee, Golo.
- Aan Mirrormask!
dinsdag 30 oktober 2012
Mijn zoon ook
zondag 16 september 2012
Toverkracht
Terug van de bieb met (o.m.) twee boeken: A Child's Garden of Verses, en Horowitz' Monsterlijke Mythen.
Het eerste prachtig (!!) geïllustreerd door Brian Wildsmith, maar vooral van de hand van Robert Louis Stevenson, bekend van Treasure Island, en Jekyll & Hyde...
Het treft me, nu we weer thuis zijn. Afgelopen vrijdag nog was er een zwaar incident. Golo die geplaagd werd in een spel: "Zo zo, jij hebt toverkracht!... He, jongens, hoor 'ns, Golo heeft To verkracht, Golo heeft To verkracht, Golo heeft..." Flippen. Gingen ze nog z'n gymtas heen en weer gooien. Paniek. Bijten. Ellende (ik bespaar je de details).
Maar relevant: in de auto op de terugweg ging ie helemaal in de kramp, en verkrampt kwam ie ook weer thuis. Stijf. Naar adem happend. Schokkend. Want hij was "helemaal kil geworden" vanbinnen. En dat DEED PIJN! Hij wilde helemaal geen lieve en aardige jongen meer zijn, hij wilde geen "goeie" meer zijn, hij zou "een slechte" worden...
Ik heb hem in bad gestopt en lang met de doucheknop besproeid, heerlijk met schuim een tijdje laten liggen (Badedas Vital Classic, aanbevolen!...) Na afloop alles weg!
Jekyll & Hyde. Men beweert dat Stevenson die in zich droeg. Ik kan het moeilijk geloven. Wanneer ik naar zijn foto's kijk, over zijn leven lees...
"An only child, strange-looking and eccentric, Stevenson found it hard to fit in when he was sent to a nearby school at age six, a problem repeated at age eleven when he went on to the Edinburgh Academy; but he mixed well in lively games with his cousins in summer holidays at Colinton. In any case, his frequent illnesses often kept him away from his first school, and he was taught for long stretches by private tutors. He was a late reader, first learning at age seven or eight, but even before this he dictated stories to his mother and nurse"...
Werd ik niet getrokken tot dit boek, die Garden of Verses, door precies die lieflijke toon, die zachte heerlijke stemming van z'n poëzie?...
Door de opdracht aan Cummy, z'n kindermeisje?...
TO ALISON CUNNINGHAM
FROM HER BOY
For the long nights you lay awake
And watched for my unworthy sake:
For your most comfortable hand
That led me through the uneven land:
For all the story-books you read:
For all the pains you comforted:
For all you pitied, all you bore,
In sad an happy days of yore: -
My second Mother, my first Wife,
The angel of my infant life -
From the sick child, now well and old,
Take, nurse, the little book you hold!
And grant it, Heaven, that all who read
May find as dear a nurse at need,
And every child who lists my rhyme,
In the bright, fireside, nursery clime,
May hear it in as kind a voice
As made my childish days rejoice!
R.L.S.
Maar waarom ontdekte ik dat dan, vanmiddag? Waarom werd ik uitgerekend daar in mijn zoeken (naar meer achtergrond) heengeleid, naar dat Jekyll & Hyde-gegeven? Van Trea-sure Island wist ik dat het van hem was, niet zo van dat tweede boek...
Het gebeurt wel vaker, dat je via een toevalligheid net daar belandt waar je stilletjes mee bezig bent.
Want over vrijdag hadden we 't sinds bad niet meer gehad.
En dan die cover van Horowitz' originele versie, moet je 'ns kijken!
Tja.
Het eerste prachtig (!!) geïllustreerd door Brian Wildsmith, maar vooral van de hand van Robert Louis Stevenson, bekend van Treasure Island, en Jekyll & Hyde...
Maar relevant: in de auto op de terugweg ging ie helemaal in de kramp, en verkrampt kwam ie ook weer thuis. Stijf. Naar adem happend. Schokkend. Want hij was "helemaal kil geworden" vanbinnen. En dat DEED PIJN! Hij wilde helemaal geen lieve en aardige jongen meer zijn, hij wilde geen "goeie" meer zijn, hij zou "een slechte" worden...
Ik heb hem in bad gestopt en lang met de doucheknop besproeid, heerlijk met schuim een tijdje laten liggen (Badedas Vital Classic, aanbevolen!...) Na afloop alles weg!
"An only child, strange-looking and eccentric, Stevenson found it hard to fit in when he was sent to a nearby school at age six, a problem repeated at age eleven when he went on to the Edinburgh Academy; but he mixed well in lively games with his cousins in summer holidays at Colinton. In any case, his frequent illnesses often kept him away from his first school, and he was taught for long stretches by private tutors. He was a late reader, first learning at age seven or eight, but even before this he dictated stories to his mother and nurse"...
Werd ik niet getrokken tot dit boek, die Garden of Verses, door precies die lieflijke toon, die zachte heerlijke stemming van z'n poëzie?...
Door de opdracht aan Cummy, z'n kindermeisje?...
TO ALISON CUNNINGHAM
FROM HER BOY
For the long nights you lay awake
And watched for my unworthy sake:
For your most comfortable hand
That led me through the uneven land:
For all the story-books you read:
For all the pains you comforted:
For all you pitied, all you bore,
In sad an happy days of yore: -
My second Mother, my first Wife,
The angel of my infant life -
From the sick child, now well and old,
Take, nurse, the little book you hold!
And grant it, Heaven, that all who read
May find as dear a nurse at need,
And every child who lists my rhyme,
In the bright, fireside, nursery clime,
May hear it in as kind a voice
As made my childish days rejoice!
R.L.S.
Maar waarom ontdekte ik dat dan, vanmiddag? Waarom werd ik uitgerekend daar in mijn zoeken (naar meer achtergrond) heengeleid, naar dat Jekyll & Hyde-gegeven? Van Trea-sure Island wist ik dat het van hem was, niet zo van dat tweede boek...
Het gebeurt wel vaker, dat je via een toevalligheid net daar belandt waar je stilletjes mee bezig bent.
Want over vrijdag hadden we 't sinds bad niet meer gehad.
En dan die cover van Horowitz' originele versie, moet je 'ns kijken!
Tja.
dinsdag 28 augustus 2012
Achtmaal, bij België
Toeter
Ik zit in de bossen van de Oude Buissche Heide.
Ik zit doodstil in een levend monument, het huis
van Henriette Roland Holst. De mensen komen haar
zoeken, ik hoor ze praten voor het keukenraam.
Ze kennen haar als dichter, als vriendin van Lenin,
of gewoon uit de krant. Om het huis loopt een reep
grind, dat knarst als ze dichtbij komen en hun handen
als een toeter aan het raam zetten. Ik heb ze gehoord,
ik heb me voorbereid, ik sta aan het raam. Ze schrikken
als ze mijn hoofd zien in de toeter van hun handen, op
twintig centimeter afstand. Het zijn meestal vrouwen,
vrouwen dragen de cultuur, ze slaken een kreet van
schrik, maar zijn niet echt bang. Ze horen me achter
glas iets zeggen, ze zien mijn lippen bewegen: Ze is
niet thuis, mevrouw, Henriette is niet thuis. Komt u
morgen nog eens terug, wanhoop niet, de cultuur
gaat niet verloren.
- A.L.Snijders -
Abonneren op:
Posts (Atom)