Laatste dag van onze vakantie doorgebracht in Orléans. En zo zijn er nieuwe plannen, om een Lego-animatiefilm te gaan maken over het leven van Jeanne d'Arc. Bijvoorbeeld.
Laatste dagen van de lagere school, leest ie nog Een Brug te Ver, genoot dit weekend van Life of Brian, van de liedjes van Gerard van Maasakkers (He Goade Mee!)... Morgen musical, woensdag ritueel "eruitgooien", en dan...
Heeft ie eindelijk zijn eigen, zelfgemaakte YouTube-kanaal! Met de welluidende, zelfbedachte naam Fantanima! Met daarop zelfs zijn eerste echte geluidsfilm: Lego Bunny Hunt (voorlopig "Lego Woeste Konijntjes" getiteld, omdat ie in het Engels te veel concurrentie krijgt van andere Bunny-filmpjes... en daardoor moeilijk terug te vinden is!... wordt naarstig aan verder gesleuteld!)
In The Dandelion, een lego-filmpje, de muziek opmerken. En die ERRRUG goed vinden. En merken dat je die al vaker hebt opgemerkt in animatiefilmpjes. En aandacht krijgen voor de maker ervan: Kevin MacLeod. En die gaan googlen, en een HELEBOEL geweldige muziek van hem vinden. En eentje daarvan aan je moeder laten horen, eentje van de heel heel vele!
Gaat je moeder natuurlijk op haar beurt weer googlen. En ontdekt dat "dandelion" paardenbloem betekent, dent-de-lion, leeuwentand, maar oeps... dat was de opdracht niet! Nee, ontdekt dat Kevin MacLeod, Amerikaan van Schotse komaf, woont en leeft in Wisconsin (in Green Bay bij het Michiganmeer, in het noorden van de VS, vlakbij Canada...) euhm... dat deze man GRATIS muziek aanbiedt (weliswaar onder CC-licentie, maar zijn naam vermelden volstaat voor hem blijkbaar, meer hoeft niet...) aan welke creatieveling ook die er gebruik van wil maken! - onder een animatiefilmpje bijvoorbeeld... Royalty Free Music is dat, die je kunt selecteren op genre, of feel (agressief, grappig, somber...), of kunt terugvinden in complete collecties (van famous classics tot native american, van heartfelt melodies tot polka! polka! tot polynesian...) Allemaal F R E E t o D O W N L O A D !!!
Waarvan leeft die dan, als componist? Van... de opdrachten die vroeg of laat uit zoveel liefdadigheid komen voortspruiten!! Echte scores voor echte complete films!! Bijvoorbeeld. En van de donaties die je hem kunt overmaken, voor welk luttel bedrag ook, wereldwijd! Om dit soort heerlijke leven mee te helpen promoten. Wat let je?
Als 'n paardenbloem leven, VOL van zaad, vertrouwend op (het soms gekke waaien van) de WIND, (de rare kronkels die je onderweg maakte, en die altijd OOK nodig bleken...)
Twee weken terug in Mayer v/d Bergh in Antwerpen zag ie met papa de Dulle Griet, vandaag met mij The Mill & The Cross, en daardoor in kleine details het schilderij De Kruisdraging (dat helaas ver weg in het Kunsthistorisches Museum Wien hangt), beide werken van Pieter Bruegel de Oude. Precies zoals ie zelf achter ieder poppetje van een film of Lego-bouwsel een heel uni-versum verzint, zo zagen we hier Bruegel aan de slag, broedend op de compositie en op ieder personage of landschapselement afzonderlijk (tot prachtige deurlijsten aan toe, wat is dat toch allemaal ontzettend knap gedaan door die Poolse regisseur!!) En kwam ook nog eens de hele 16de eeuw voorbij, met de Inquisitie en vervolging van protestanten in de Spaanse Nederlanden - gek dat dan eeuwen later dit schilderij hnagt in een museum waarvan de collectie grotendeels bestaat uit de kunstverzameling van de Habsburgers!... Uitermate geboeid heeft ie gekeken! Zonder moe worden (al werd er haast geen woord gesproken in de film, en was er weinig aktie!) - nee, hij keek echt met verbluffende be-langstelling (ik had gedacht dat ie het toch wel halverwege zou begeven...) Maar ik hoorde ook van Antwerpen, dat ie toen meer dan eens naar het beroemde schil-derij is teruggekeerd, om alles nog nauwkeuriger in zich op te nemen. Benieuwd of ik daar ooit sporen van terug zal zien...
Kwam Golo thuis van school met Herman Finkers' Macbeth nog op het netvlies. Gelachen dat ie had... Moest ik ook naar kijken, ab-so-luut! En dat heb ik ook gedaan, zowel naar de animatie, als naar het cabaret. (In de klas hadden ze de tekenfilm gezien, thuis vond ie de theatervoorstelling nog beter!...)
Dat doet natuurlijk dromen van heel wat meer Shakespeare, zo zoetjesaan... Van BBC is er bijvoorbeeld Shakespeare: The Animated Tales... Te vinden op YouTube's Shake-speareanimated!... Kun je de Twentse Finkers meteen laten opvolgen door de Schot Brian Cox in de (stem)-rol van de wrede (Schotse!) koning, en de Amerikaans-Engelse Zoë Wanamaker als diens nog eerzuchtiger eega! Regie en animatie van deze prent overigens in handen van Rus-sen... Je moet ergens beginnen! (Daar waar de humor is...)
Naar Jabberwocky gekeken (en heer-lijk geschaterdweer!!) - En zo bij Lewis Caroll terechtgekomen, en Alice in Spiegelland, en Donovan... en anglofieler dan anglofiel geworden... zeker na het horen declameren van dit gedicht:
Accounts vary as to the source of the name, but our best information goes as follows: There was once a veteran BBC writer/producer named Barry Took, who 'took' under his wing a group of five wet-behind-the-ears British comedy writer-performers, and one wide-eyed innocent American animator to form a new BBC comedy show in the spring of 1969. Cleese and Chapman had done 'At Last the 1948 Show,' and Idle, Palin, Jones and Gilliam had done 'Do Not Adjust Your Set,' which were nice shows but rather traditional, and black-and-white, so forget them. One of Barry's nicknames around the water cooler was 'Baron von Took', so this proposed new show became known in sniggering [gniffelende] internal BBC memos as 'Baron von Took's Flying Circus' (a reference to WWI German air ace Baron von Richthofen's Flying Circus). This seemed appropriate as the planned show soon became notorious for being uncontrollable. The future Pythons themselves wanted it called something different every week, an idea echoed at the end of each first series episode.
Spring turned to summer, the show was officially signed up by the BBC, and a real title was needed. 'Whither Canada?' [Waarheen Canada?], 'Owl-Stretching Time' [Uil Rekkende Tijd], 'Bunn, Wackett, Buzzard, Stubble, and Boot' [Bunn, Wacket, Buizerd, Stoppels en Boot], 'It's' [Het is], 'It [Het],' 'The Venus Di Milo Panic Show' [De Venus van Milo Paniek Show], 'The Toad Elevating Moment' [Het Pad Verheffend Moment], and 'A Horse, a Basin, a Bucket and a Spoon' [Een Paard, een Bekken, een Emmer en een Lepel], were all rejected. They decided to keep the 'Flying Circus' suffix because that's what everyone had been calling it anyway, and by this point the BBC wouldn't let them call it anything else. They went through a variety of names for whose Flying Circus it was ('Cynthia Fellatio's Flying Circus' was considered). Michael Palin had seen the name 'Gwen Dibley' in a women's journal and wanted that used, but as it was a real person the idea was nixed. Somehow someone (probably John Cleese) thought of 'Python'. Then 'Norm Python' and 'Bob Python' came and went. The 'Monty' is mysterious, but it is said that Eric Idle dredged up a memory from his local pub, where a small man in a suit and bow tie [vlinderdas] would always come in and ask everyone 'Has Monty been in yet?' It conjured up an image of a seedy [verlopen], sixth-rate theatrical booker, sitting in a darkened corner of the pub. Monty was a sharp kind of name, and combined with 'Python' it became suddenly unusually pleasing and resonant. Thus began 'MONTY PYTHON'S FLYING CIRCUS.' Most of the other names were used eventually. The name of Gwen Dibley popped up fairly often, and before each show a ragged old man called out 'It's.' Most of the others got to be the show's title for one episode each in the first series...
Begonnen met z'n eigen "filmstudio" op zolder. Krijg ik natuurlijk de foto's die ik ervan nam via Bluetooth niet verzonden!!... En heeft Golo zelf nog tal van beginnersprobleempjes op te lossen: programma's die "out of resources" dreigen te raken, heel veel stress bij het supersnel opslaan in zulke PA-NIEK-gevallen (hijgend Demian bellen voor hulp...), tempoverschillen bij het vervolgens "publiceren" op YouTube... We zullen er ons maar niet te veel van aantrekken, zeker! (Twee wandelingen over de heide op de Utrechtse Heuvelrug brachten de afgelopen dagen in elk geval soulaas...) Twee voorbeelden hieronder, de rest van de ontstaansgeschiedenis vind je moeiteloos op gooltjesfilmpjes (voorlopig nog steeds zijn YT-kanaal, er is een nieuw onderweg, met een veel welluidender titel - WORDT VERVOLGD!! -)
Kaplypso, de "gesluierde", (achter de sluier) "verborgene", nimf in de Griekse mythologie, dochter van Atlas, verleidster van Odysseus, in de film The Odyssey prachtig gespeeld door de zwarte Vanessa Williams...
Waarom dan vertalen wij, steeds opnieuw, het woord Apocalyps met "ramp", of "onder-gang" of "eindtijd"?? NASA legde, vlak voor 21 december 2012, nog uit waarom "de na-derende apocalyps echt onzin is"...
Wij - die Grieks studeerden - hadden toch al veel langer beter moeten weten! Ἀπο-κάλυψις, wég met de sluier, ont-hulling, open-baring! Dát is wat het betekent! Goed, het Boek Openbaring (!) van Johannes behandelt wel degelijk het thema eind-tijd, maar het accent in onze lectuur hoort niet daar te liggen! Dat onthulde mij (en Golo), via Youtube, gisteravond de Italiaanse film Apocalypse Reve-lation (2002). Regisseur is Raffaele Mertes (die wel meer bijbelfilms maakte), maar ik ver-moed dat het vooral scenarioschrijver Gianmario Pagano was die bijdroeg tot de spiritu-eel-theologische inhoud en waarde van deze televisieprent (hoe banaal-stroperig die op sommige momenten ook aandoet, 'n klassieke camouflage...) - een priester! Na het behalen van zijn licentie in de Heilige Schrift aan het Pauselijk Bijbelinstituut in Rome, was hij van 1994 tot 2001 ad-viseur, producent, schrijver voor de tv-serie De Bijbel... In 2007 schreef hij het libretto van de opera The Divine Comedy(ondertitel: "De man die liefde zoekt") voor de componist Marco Frisina [ook al 'n priester! - lv]... Kijk zelf eens! De film geeft niet alle details van de Apocalyps, het (aartsmoeilijke) laat-ste boek van de bijbel, maar zet je wel aardig op weg (voel je diep vanbinnen)! Het geeft je de essentie, dat waar het wérkelijk om gaat, wat wél onze focus zou moeten krijgen: het verbreken van de zeven zegels!! Het (al dan niet) in staat zijn van de mens om... het ultieme levensgeheim te ontraadselen, het waarom of doel van ons bestaan, het lot van de planeet aarde!! Dat is waarom je er met je kind moet naar kijken. Al begrijpt ie niet alles, en jijzelf mis-schien ook nog niet, de toon is dan in elk geval juist gezet, je laat hem of haar en jezelf op het goede spoor vertrekken. NIET dat van de hel en de verdoemenis! NIET dat van de eschatologie, wél dat van de esoterie... Nieuwsgierig geworden? Volg ons 'n keer, probeer het uit! (Het komt je niet zomaar toewaaien, in deze tussen-Pasen-Pinksterentijd...)
Er zijn er weinigen die zo kunnen inspelen op Golo's manier van denken en leren als Demian dat kan, zijn animatieleermeester! (Het is dan ook já-ren-lang zoeken geweest, en we rijden er helemaal voor naar Tilburg...) Welke kleur groen en welk blauw precies, wilde Golo graag weten, moet je dan hebben voor zo'n blue/green screen? Krijgen we 'n mailtje: "Bijgevoegd een plaatje met RGB kleuren. Die groen en blauw zijn het. Het liefst dus puur groen en puur blauw, maar een afwijkende kleur werkt ook wel."
Stuurde ik zonet het nieuwe storyboard door, reageert ie prompt: "Ik wil je vragen om nog wat met de camerastandpunten te doen, net zoals die legobroers dat ook doen. Dus: op welk punt zouden de kijkers bijvoorbeeld een close-up willen zien om bijvoorbeeld een gezichtsuitdrukking beter te kunnen zien of een handeling beter te kunnen volgen? Of misschien beginnen met de trol wat dichterbij (dus iets groter tekenen). En wat wordt de titel? Die zou je bijvoorbeeld al kunnen tekenen." Ze zijn zeldzaam, zulke leraren, maar wie moeite doet... (en blijft doen), krijgt goud!
Grappig storyboard bedacht voor de volgende animatieles (op 24 april)! Bedoeld voor een Lego-animatie waarbij geoefend zal worden met "lopen", en Golo zelf ook graag wil leren om green screening toe te passen... Opgegeven huiswerk was overigens cut out-animatie! Na de morph van vorige keer, was het tijd voor werken met uitgeknipte stukken papier... Maar Golo heeft zo zijn eigen agenda.
De Brotherhood Workshop is de plek waar Golo nu al enkele weken lang animatie-inspiratie opslurpt (da's denk ik het juiste woord), film na film, iedere dag opnieuw. Terwijl hij bouwde aan dit kasteel en verder broedt op een eigen scenario...
Maar ze zijn dan ook ERG getalenteerd, die broertjes Ulrich uit New Mexico, die anderen zo gul laten delen in hun kennis en geluk (de workshop echt bedoeld als leerplaats voor verwante zielen, "brotherhood" in de diepste zin van het woord!) - Kevin Ulrich, David Ulrich, Christopher Ulrich, Brian Ulrich... hoeveel zijn het er eigenlijk?? Jaren geleden al maakten ze (Kevin toen 19) schitterende klei-animaties. Wat leidde tot de oprichting van een eigen studio, en de uitgave van - jawel - toen al hun eerste film op DVD! "Brotherhood Studios is an award winning production company dedicated to the art of film and storytelling. It is our goal to use the art of Story to explore the deepest longings and questions of the human spirit by telling the stories that we ourselves most relate to and most enjoy. At Brotherhood Studios we recognize the power of myth to unlock the trans-cendent truths buried behind the veil of reality. So join us as we explore the worlds of the fantastic, and in so doing rediscover our own world with renewed wonder" - klonk het toen prachtig op hun website... Voor Golo zijn het op dit moment vooral hun Lego-filmpjes die het meest tot zijn eigen verbeelding spreken, en die bekoren en prikkelen. Erg onder de indruk is ie van The Battle of Helm's Deep. Daar moest ik toch absoluut ook eens naar kijken! Zeer benieuwd ben ik, naar wat hieruit groeien mag...
Wist je al wat een morph is? Een figuurtje in klei dat voortdurend van vorm verandert, zo snel dat je 't nauwelijks in de gaten krijgt hoe ze dat gedaan hebben, een beetje als bij die foto-gezichten die telkens weer in een ander transformeren... Opdracht vandaag bij animatieles: verzin een morph en maak daar een filmpje mee! Het werd Arie, de giraffe. Die is boos. Zó boos dat hij verandert in een...
Griep! Het hele gezin mocht eraan geloven, sinds zaterdag ikzelf, en sinds zondag ook Golo. Ellende, geloof me. Maar het leverde wel weer een nieuwe ontdekking op: de animatiefilmpjes van medisch illustrator David Bolinsky! (Het feit dat ik erover kan schrijven, bewijst natuurlijk dat ik inmiddels weer - langzaam - aan de beterhand raak...)
- Mama, ik ben bang voor de lente. - Hoezo, Golo. - Dan wil ik zo graag buitenspelen... en dan lukt het niet... met wie?... Vorige week. Gisteren eerste keer buiten. Speeltuintje van de hof. Huilend weer binnen. Uitgelachen. Dik genoemd. Kleuter. Mon-gool(o). Had wat gek gedaan op de trampo. 's Avonds Lord of The Flies gekeken. Verzette de gedachten. Knapten we beiden van op.