Linda, jouw methode met "let op jezelf" werkt niet altijd! want er is vaak discusie tussen Sem & Frank tegen Sille, waar Sille dan weer op reageert en daar reageeren Sem & Frank dan weer op! snap je? Dus daar moet iets aan gedaan worden, toch? Golo
Lieve Golo, wat heb je dat ontzettend mooi opgeschreven en wat lief van je om op deze manier voor je klasgenoot op te komen. Ik ga er zeker wat mee doen! Gr. Linda
Twee mooie voorbeelden! Het eerste een zoveelste bewijs van de morele hooggevoelig-heid van menig autistisch kind. Volgens de wetenschap niet in staat zich in te leven in andermans gezichtspunt... Je zou 'ns moeten weten hoe sluipstil Golo 's nachts naar de wc gaat: spoelt nooit door, om ons niet nodeloos wakker te maken!!...
Het tweede een mooie illustratie van wat me zo diep raakt en ontroert telkens in de Ne-derlandse samenleving: die lieve toon, warme aandacht, zachte respectvolle opvolging van en waardering voor wat mensen, een kind zelfs, aanreiken...
Daarom woon ik hier, en niet daar.
* * *
Misschien wat toelichting:
- er loopt een soort campagne in de klas: "let op jezelf", niet steeds een ander kritiseren!
- S.&F. houden zich daar niet aan: al langer zitten zij verbaal de stille weerloze Sille op de kap
- Golo trekt het zich erg aan, sprak er thuis al eerder over; hij voelt wel wat voor de tenge-re lieve Sille
- maar het principe "let op jezelf" bracht hem in moeilijkheden, want na een zoveelste aanval op Sille wilde hij S.&F. wijzen op het afgesproken beginsel, maar besefte dat hij door dat te doen zelf het principe zou schenden: hij zou namelijk hén bekritiseren
- dus besliste hij maar om niet luidop de zaak bij de juf en in de klas aan te kaarten, maar een notitie te maken in het heenenweerschriftje, in principe bedoeld voor communicatie tussen ouders en docent...
- zo werden S.&F. niet publiek gedesavoueerd, en is - discreet - alsnog een poging onder-nomen om Sille uit de nesten te halen; zelfs zonder dat die hier zelf van weet...
Ego-loos (en derhalve competieloos, veel minder agressief, erg anti-competitie!...) zijn, ook dat valt heel vaak op!
[Ik mocht hier zelfs van Golo niet over schrijven... maar doe het toch... vind het té be-langrijk... dit blog wil getuigen en onderzoeken wat autisme wèrkelijk is... maar misschien haal ik het artikel wel na enkele dagen weg... de trouwe lezer wilde ik het niet onthouden!]
zondag 30 oktober 2011
woensdag 26 oktober 2011
Geboorte van inzicht
Ik slenter door "het land van grafimedia" vanmorgen... lees bio's van bekende ontwer-pers... volg ze tot in het buitenland, de universiteiten waar ze doce(e)r(d)en, Irma Boom in Yale, Gerard Unger in Leiden... verbaasd kijk ik op van het departement Typography & Graphic Communication aan de universiteit van Reading... ontdek het Pratt Institute in New York...
En ik voel me, langzaam, zeker worden.
De studenten van de Rietveld Academie, aflevering na aflevering...
Malthe Stigaard, Deense VAV-student, in Amsterdam...
Wat herkén ik dit weer... wat herken ik Golo... wat herken ik mezelf... oude artistieke roots in m'n eigen familie, vader moeder... de liefde voor boek en print van Golo's vader...
Wat herken ik ons aller (werkelijke) manier van "zijn" in de wereld...
Wat komt het oude "thuisonderwijsgevoel" weer helemaal terug... voel ik me ademen... ontspannen... zeker wèten... durven... veilig zijn...
Ik ontdek de meest wonderlijke musea, te veel om op te noemen...
In Turnhout of all places (stad waar de pokemonkaarten gedrukt worden, het speelkaar-tenmuseum huist, het stripfestival ook dit jaar weer feestelijk uitpakt in december...) misschien wel het mooiste van al: de Historische Drukkerij, met onvoorstelbare liefde gerund door offset-drukker Herwig Kempenaers, ontroerend bijgestaan door letterzetter Jef Bax, die het vak niet eens zo lang geleden nog met de hand beoefende...
Te bezoeken (gratis!) in het weekend van 26-27 november, net dan wanneer ik ook naar X11's infomarkt in Utrecht wilde...
Valt wel te combineren!
En ik voel me, langzaam, zeker worden.
De studenten van de Rietveld Academie, aflevering na aflevering...
Malthe Stigaard, Deense VAV-student, in Amsterdam...
Wat herkén ik dit weer... wat herken ik Golo... wat herken ik mezelf... oude artistieke roots in m'n eigen familie, vader moeder... de liefde voor boek en print van Golo's vader...
Wat herken ik ons aller (werkelijke) manier van "zijn" in de wereld...
Wat komt het oude "thuisonderwijsgevoel" weer helemaal terug... voel ik me ademen... ontspannen... zeker wèten... durven... veilig zijn...
Ik ontdek de meest wonderlijke musea, te veel om op te noemen...
In Turnhout of all places (stad waar de pokemonkaarten gedrukt worden, het speelkaar-tenmuseum huist, het stripfestival ook dit jaar weer feestelijk uitpakt in december...) misschien wel het mooiste van al: de Historische Drukkerij, met onvoorstelbare liefde gerund door offset-drukker Herwig Kempenaers, ontroerend bijgestaan door letterzetter Jef Bax, die het vak niet eens zo lang geleden nog met de hand beoefende...
Te bezoeken (gratis!) in het weekend van 26-27 november, net dan wanneer ik ook naar X11's infomarkt in Utrecht wilde...
Valt wel te combineren!
ps - Ja, ik heb de leerplichtambtenaar afgebeld!
dinsdag 18 oktober 2011
Liefkozend kijken
Trok vanavond mijn aandacht in de Balans: Jop Gorris, jong filmmaker (17).
Ga meteen kijken op het internet. Vind jobgor, zijn kanaal op YouTube, en zijn short film Lifetime, waarmee ie vorig jaar de (landelijke) Kunstbende won. Houdt van 'stiltes' in films, lees ik. Tipt: "Ontwikkel je film vanuit verhaal en niet vanuit actie. Het verhaal bepaalt of de actie ertoe doet, en niet andersom"... Wat 'n wijsheid!
"Ik houd niet van een competitief element. Ik kijk meer liefkozend naar kunst die voor iedereen weer anders is. Daar hoort geen wedstrijdelement bij... Het gaat om de emotie van een ander, die moet je niet beoordelen."
"Neem verdriet over eenzaamheid. Iedereen ervaart eenzaamheid anders. Die eigenheid van ieder individu vertaalt zich weer in al die verschillende kunstuitingen"...
Bij Disney werken zou prachtig zijn: "Weet je waarom die films zoveel mensen, jong en oud, raken? Omdat in elke tekening het zweet en de tranen, de emotie van de ontwerper van het scherm spatten". Eigenheid in regie, noemt hij dat. En zo ver wil hij zelf ook ko-men"...
Anderzijds, de VS... "Ik weet het niet, ik ben niet zo'n Amerika-type. Dat wapenbezit bij-voorbeeld, het geeft me geen veilig gevoel"...
Zijn fysieke gelijkenis, zijn "tere aanwezigheid"... Wat herken ik weer veel (van mijn zoontje... van mezelf...)
"Een kunstenaar wordt pas echt kunstenaar door het karakter dat hij in zijn werk legt. Voor mij betekent kunst dan ook emotie, een verhaal vertellen. Dat zie ikzelf niet terug in een werk van bijvoorbeeld Mondriaan"...
Zijn nachtmerries van vroeger, het leven in de tijd, z'n relatie tot de dingen, z'n manier van kijken, voelen, zijn... "Door ermee in de werkelijkheid te treden, kan ik verwerken"...
Geef toe, herkén je dit niet?
Ga meteen kijken op het internet. Vind jobgor, zijn kanaal op YouTube, en zijn short film Lifetime, waarmee ie vorig jaar de (landelijke) Kunstbende won. Houdt van 'stiltes' in films, lees ik. Tipt: "Ontwikkel je film vanuit verhaal en niet vanuit actie. Het verhaal bepaalt of de actie ertoe doet, en niet andersom"... Wat 'n wijsheid!
"Ik houd niet van een competitief element. Ik kijk meer liefkozend naar kunst die voor iedereen weer anders is. Daar hoort geen wedstrijdelement bij... Het gaat om de emotie van een ander, die moet je niet beoordelen."
"Neem verdriet over eenzaamheid. Iedereen ervaart eenzaamheid anders. Die eigenheid van ieder individu vertaalt zich weer in al die verschillende kunstuitingen"...
Bij Disney werken zou prachtig zijn: "Weet je waarom die films zoveel mensen, jong en oud, raken? Omdat in elke tekening het zweet en de tranen, de emotie van de ontwerper van het scherm spatten". Eigenheid in regie, noemt hij dat. En zo ver wil hij zelf ook ko-men"...
Anderzijds, de VS... "Ik weet het niet, ik ben niet zo'n Amerika-type. Dat wapenbezit bij-voorbeeld, het geeft me geen veilig gevoel"...
Zijn fysieke gelijkenis, zijn "tere aanwezigheid"... Wat herken ik weer veel (van mijn zoontje... van mezelf...)
"Een kunstenaar wordt pas echt kunstenaar door het karakter dat hij in zijn werk legt. Voor mij betekent kunst dan ook emotie, een verhaal vertellen. Dat zie ikzelf niet terug in een werk van bijvoorbeeld Mondriaan"...
Zijn nachtmerries van vroeger, het leven in de tijd, z'n relatie tot de dingen, z'n manier van kijken, voelen, zijn... "Door ermee in de werkelijkheid te treden, kan ik verwerken"...
Geef toe, herkén je dit niet?
BK City, heaven
Mijn jongetje dat te nerveus werd in het TU Science Centre. En een lieve dame die ver-telde dat er aan de overkant koffie te vinden was, bij de architectuurstudenten...
Wat 'n heerlijke ontdekking, hun BK City! (Na een brand in 2008, in slechts 1 jaar tijd gerealiseerd in de vervallen gebouwen van de oude chemiefaculteit...)
Mmmm, maakte alles weer goed!




Wat 'n heerlijke ontdekking, hun BK City! (Na een brand in 2008, in slechts 1 jaar tijd gerealiseerd in de vervallen gebouwen van de oude chemiefaculteit...)
Mmmm, maakte alles weer goed!
maandag 17 oktober 2011
Als ik twaalf ben...
- Donor, bedoel je?
- Ja, donor!!
Filmpje gezien op school vorige vrijdag, over de donorweek.
zondag 16 oktober 2011
Bezet de steppe!
Wie is zij?
Zij doet méé! Al doet ze het voorlopig alleen, met haar drie honden, op de toendra bij haar woonplaats Bethel in Alaska.
Een of andere weirdo? Fanatiek- of excentriekelinge? Alternativa?...
Nee, Assistant Professor of Rural Human Services is ze, aan de University of Alaska Fairbanks, Kuskokwim Campus: "She runs the Human Service (HUMS) and Rural Human Service (RHS) cohort programs which teach students ways to help their communities deal with social issues". Diane McEachern heet ze, en ze is al meermaals onderscheiden "for bridging Western and Native learning". We spreken over Alaska, het land van de Yupik, niet te verwarren met de Inuit...
'I am a woman. The dogs are rescues. The tundra is outside of Bethel, Alaska. The day is chill. The sentiment is solid. Find your spot. Occupy it. Even if it is only your own mind', zegt ze in de Los Angeles Times.
"McEachern, an assistant professor in the rural human service program at the University of Alaska's Kuskokwim Campus, said she was following the Wall Street protests and wondering how they might be brought home to a town with one main street and no roads out: 'When I saw that it was growing and there was Occupying Portland and Occupying New Hampshire, I thought, for goodness' sake, what can I occupy? How can I get on this? And I thought, well, what's my context? What's important to me? The foreclosure [hypotheek] crisis may not have hit bush Alaska in a huge way, but people in Bethel are paying $6.87 a gallon for gasoline, she said. Stove oil [stookolie] prices for heating ho-mes are equally unaffordable. Cuts in social services to rural villages are pending. And right now, they're proposing here the largest gold mine in human history, the Pebble Mine, that's going to do catastrophic damage to the environment and the native community, in the premier wild salmon [zalm] habitat in the world. So I'm not well-versed on the larger economic system, but I can relate to the idea of corporate wealth being lopsidedly in the hands of so few, when so many are struggling'"...
For goodness' sake, what can I occupy? How can I get on this? What is MY context? What is important to ME?...
Wel... dat is... ONDERWIJS... voor Golo... en voor kinderen als Golo!!!...
En dus... ben ik vastbeslotener dan ooit... en deel vandaag al mee wat ik nog even verborgen dacht te houden... om me BEWUST te verbinden met deze 15-oktober-beweging!...
Deel ik dus vandaag mee dat ik van plan was en ben om in Culemborg (en/of de regio Culemborg-Geldermalsen-Tiel-Kesteren) een school van de grond te krijgen die zal werken precies zoals het Leo Kannercollege in Leiden...
En dat ik daartoe al
- de open infoavond van die school heb bezocht, begin afgelopen week
- het (nog erg in gebreke blijvende!) zorgplan heb bestudeerd van het SWV Rivierland
- een afspraak heb gemaakt met de leerplichtambtenaar in Culemborg as. vrijdag
- contact heb opgenomen met de directeur van het Kannercollege i.v.m. vervolgafspraken (nieuw bezoek aan de school met groep ouders uit onze regio, concept komen toelichten in Tiel, e.d.m.)
- steun heb gevonden bij alvast twee ouders (in onze onmiddellijke omgeving)
- speel met de gedachte om meester Peter de Lange in te schakelen, advokaat (met succes) van het de wereld rondreizende zeilmeisje Laura Dekker
En hoop dat ook JIJ zult volgen!
Please, JOIN me, join US! Verbind je! Zét gewoon die eerste stap!...
ps - Het minste wat je kunt doen: onderteken het Manifest voor Instemmingsrecht van Ouders in het Onderwijs.
Wel... dat is... ONDERWIJS... voor Golo... en voor kinderen als Golo!!!...
En dus... ben ik vastbeslotener dan ooit... en deel vandaag al mee wat ik nog even verborgen dacht te houden... om me BEWUST te verbinden met deze 15-oktober-beweging!...
Deel ik dus vandaag mee dat ik van plan was en ben om in Culemborg (en/of de regio Culemborg-Geldermalsen-Tiel-Kesteren) een school van de grond te krijgen die zal werken precies zoals het Leo Kannercollege in Leiden...
En dat ik daartoe al
- de open infoavond van die school heb bezocht, begin afgelopen week
- het (nog erg in gebreke blijvende!) zorgplan heb bestudeerd van het SWV Rivierland
- een afspraak heb gemaakt met de leerplichtambtenaar in Culemborg as. vrijdag
- contact heb opgenomen met de directeur van het Kannercollege i.v.m. vervolgafspraken (nieuw bezoek aan de school met groep ouders uit onze regio, concept komen toelichten in Tiel, e.d.m.)
- steun heb gevonden bij alvast twee ouders (in onze onmiddellijke omgeving)
- speel met de gedachte om meester Peter de Lange in te schakelen, advokaat (met succes) van het de wereld rondreizende zeilmeisje Laura Dekker
En hoop dat ook JIJ zult volgen!
Please, JOIN me, join US! Verbind je! Zét gewoon die eerste stap!...
ps - Het minste wat je kunt doen: onderteken het Manifest voor Instemmingsrecht van Ouders in het Onderwijs.
Abonneren op:
Posts (Atom)


