Wat zijn we de hemel dankbaar voor zo'n opmerkelijk krachtige nieuwe paus! Uitgerekend op dit moment!
"Gisteren, Witte Donderdag, heeft paus Franciscus de mis opgedragen in een jeugdge-vangenisin Rome. De plechtigheid was uitzonderlijk niet live te volgen via de televisieomroep van het Va-ticaan. Paus Franciscus knoopte wel aan bij zijn gewoonte als aartsbisschop van Buenos Aires om met Witte Donderdag een viering op te dragen in ziekenhuizen, opvanghuizen voor armen, bejaardenhuizen en gevangenissen. Volgens het Vaticaan ging het om een bescheiden viering, die werd bijgewoond door 10 meisjes en 40 jongens. Aan het begin waste de paus de voeten van 12 van hen." Als Jezus de twaalf apostelen...
Nog een medestander: mr. Walter Van Steenbrugge! (Zijn optreden in de media deed me wel eens vrezen dat het met de vermassens in de Vlaamse samenleving nog een lange weg te gaan was... Verheugend om vast te stellen dat ik me vergiste!) Hieronder zijn tekst op de bladzijden van de website van het VRT-journaal.
Opluchting Één en al opluchting bij het verdict. Begrijpelijk voor de slachtoffers. Van mensen die plotseling van hun mooiste, hoogste geluk worden beroofd, mag je reacties van opluchting verwachten als de schuldige zwaar wordt aangepakt. Hun immense leed voedt hun begrijpelijke kwaadheid. De dochter van één van de slachtoffers verwoordde het in De Zevende Dag als volgt: “Als hij geïnterneerd werd dan was dit voor ons alsof hij er niet kon aan doen, een verzachtende omstandigheid, terwijl hij nu heeft gekregen wat hij ons heeft gegeven, levenslang" Vergelding Een internering bracht een onvoldoende goed gevoel teweeg. Wat hij ons afpakte, mogen wij hem nu ook afpakken. De lex talio in een modern kleedje. Ongetwijfeld zijn er slachtoffers die anders reageren en die bij hun verwerking meer gebaat zijn bij de gedachte dat een totaal doorgeslagen persoon aan de basis lag van zoveel onmetelijk leed. Het lot, het menselijk lot, dat onverwacht toeslaat, onverbiddelijk, gemeen en onomkeerbaar. Op de grauwe golven van de vergelding entte zich onmiddellijk nog ander gedachtegoed, bruin van kleur, dat haat en wraak predikte, en wellicht nog liever had gezien dat De Gelder een ander huidstintje had. Haal terug dat schavot, de galg. De doodstraf met facelift op facebook. Filip De Winter rekende snel uit hoeveel het kostte aan de maatschappij om Kim De Gelder zijn leven lang op te sluiten. Indien hij zeventig wordt, hoest de belastingbetaler 3.650.000 € op. Koele mathematica om de doodstraf te promoten. Grofgebekt Beschaving of Barbaar Barabas? Maak uw keuze. Wie ook zijn keuze maakte, was de openbare aanklager tijdens het proces De Gelder, optredend namens de maatschappij. Wat betekent, zowel in het belang van de slachtoffers als in het belang van de verdachte. Van dat laatste was niet veel te merken. Van onmiddellijke slachtoffers, niet-juristen, mag je, zoals hoger gezegd, ongezouten reacties, ja zelfs vergelding verwachten. Van advocaten die er spreken namens hun cliënten, à la limite, ook nog. Al waren sommige uitlatingen zo populistisch en grofgebekt dat de waardigheid van het beroep wel serieus in het gedrang kwam. Neutraliteit Ook onze hoog aangeschreven pers liet alles betijen. Een nieuwsanker presteerde het zelfs om aan de correspondent in het justitiepaleis te vragen : “En, zat Kim De Gelder opnieuw de slachtoffers uit te lachen ?” Spektakelwoede zonder grenzen. Straks wordt het nog programma. Maar van een openbare aanklager, emanatie van de neutraliteit, mocht toch verwacht worden dat hij genuanceerd zou tussenkomen. Het werd evenwel een smeekbede om het monster op te sluiten. Bovendien mocht de jury tijdens het debat over de schuld reeds vernemen welke de gevolgen zouden zijn van haar antwoord op de schuldvraag. Pleidooien en rekwisitoren over bestraffing tijdens het eerste luik van het proces. Alle middelen waren goed. Onevenwicht Wanneer de basisregels van het strafprocesrecht al door het Openbaar Ministerie worden over het hoofd gezien, die nochtans als basistaak heeft om toe te zien op de naleving van de wetten, dan kan je niet meer spreken van een fair trial. Voeg daaraan toe dat één Pro-Deoadvocaat onvoldoende middelen heeft om het hoofd te bieden aan dit soort van monsterproces en aan de moeilijkheden van het voorafgaandelijk niet-tegensprekelijk onderzoek, en al zeker niet voldoende middelen heeft om eigen experten -vakkundig en evengoed voorbereid als de zelfverklaarde gerechtsexperten- belangrijke informatie bij de zaak te laten brengen, en je hebt een onevenwicht. Je solt niet met het recht Dit onevenwicht mag niet volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Een gedegen verdediging is een basisregel, een mensenrecht. Met dat recht sol je niet, zelfs niet als het gaat om een man die meerdere slachtoffers heeft gemaakt. Of om het met de woorden van Patrick Gaubert, dokter en essayist, te zeggen: “Les droits de l’homme ne se négocient pas".
Behalve mijn steunbrief aan meester Haentjens zelf, heb ik inmiddels ook een lezersbrief gestuurd naar krant De Standaard (bij alle andere Vlaamse kranten is het mij volstrekt onduidelijk hoe je dat, vanuit Nederland, online kunt doen; misschien moet ik er dadelijk nog even naar kijken, en kan ik onderstaand tekstje ook wel per email versturen...) Hou het in de gaten, of je die nu ook ook gepubliceerd ziet verschijnen!
"mr. Haentjens steunen! Wanneer mr. Haentjens in de zaak De Gelder cassatie overweegt, of andere juridische mogelijkheden voor een juister proces, dan verdient dat alle lof, alle achting, en zeer veel steun vanuit de samenleving. Het bestek van een lezersbrief of een reactie via het inter-net is veel te kort om hiervoor uitgebreid argumenten te geven. Mag ik daarom via deze weg verwijzen naar mijn weblog, waar ik de afgelopen week hieromtrent wel vijf artikelen heb geschreven. Ik hoop, als moeder van een jongen met Asperger, dat nog meer men-sen zich “met naam en toenaam” zullen durven uitspreken in deze zaak, experten aan universiteiten zowel als ervaringsdeskundigen. En dat zij zich samen zullen willen bun-delen om een halt toe te roepen aan het primaire denken in deze en gelijkaardige kwes-ties. “Dewinter wil Kim De Gelder aan de galg”, las ik op gva.be. “€ 3.650.000” zou hij ons anders kosten, “een schande!”... Laten wij toe dat mensen als mr. Vermassen hiertoe de voorzet blijven geven (met de “€ 200 per dag” in zijn pleidooi)? Of dromen wij ons een ander Vlaanderen? En dragen daartoe bij! Leest u even: http://gooltjes.blogspot.nl/ Lieve Verhelst"
Reacties zijn natuurlijk net zo goed welkom via de knop "Geen opmerkingen" onder dit artikel. Wie mijn brief aan Haentjens zou willen lezen, gelieve te reageren via mail: lv_verhelst@yahoo.com
Waarom blijft me dit liedje me nu al sinds vanmorgen door het hoofd spoken?
Hoorde ik het op de radio? Is het omdat de zanger zich een jaar later (in 1977) bekeerde tot de islam, de muziek business verliet, zich ging toeleggen op "educational and philanthropic causes in the Muslim community"? Small Kindness een van zijn vele, mooie initiatieven: "One main reason that I began Small Kindness back in 1999, was the feeling that too much institutionalization was happening in the world of charity and relief, the human touch was somehow getting further and further away from the management of the major aid organizations"... Wie weet. Of was het gewoon de tekst, bij het aanbreken van de dag, altijd zo mooi op onze och-tendlijke rit door de velden van Zoelen?
De Brotherhood Workshop is de plek waar Golo nu al enkele weken lang animatie-inspiratie opslurpt (da's denk ik het juiste woord), film na film, iedere dag opnieuw. Terwijl hij bouwde aan dit kasteel en verder broedt op een eigen scenario...
Maar ze zijn dan ook ERG getalenteerd, die broertjes Ulrich uit New Mexico, die anderen zo gul laten delen in hun kennis en geluk (de workshop echt bedoeld als leerplaats voor verwante zielen, "brotherhood" in de diepste zin van het woord!) - Kevin Ulrich, David Ulrich, Christopher Ulrich, Brian Ulrich... hoeveel zijn het er eigenlijk?? Jaren geleden al maakten ze (Kevin toen 19) schitterende klei-animaties. Wat leidde tot de oprichting van een eigen studio, en de uitgave van - jawel - toen al hun eerste film op DVD! "Brotherhood Studios is an award winning production company dedicated to the art of film and storytelling. It is our goal to use the art of Story to explore the deepest longings and questions of the human spirit by telling the stories that we ourselves most relate to and most enjoy. At Brotherhood Studios we recognize the power of myth to unlock the trans-cendent truths buried behind the veil of reality. So join us as we explore the worlds of the fantastic, and in so doing rediscover our own world with renewed wonder" - klonk het toen prachtig op hun website... Voor Golo zijn het op dit moment vooral hun Lego-filmpjes die het meest tot zijn eigen verbeelding spreken, en die bekoren en prikkelen. Erg onder de indruk is ie van The Battle of Helm's Deep. Daar moest ik toch absoluut ook eens naar kijken! Zeer benieuwd ben ik, naar wat hieruit groeien mag...
Jaak Haentjens overweegt nu toch cassatie. Het is heel belangrijk dat dit gebeurt: voor Vlaanderen, voor het juist verwerken van deze zaak, en recht doen aan àl wie daarin betrokken is, voor de wereld, waarin zich gelijkaar-dige drama's blijven herhalen, voor al wie te maken heeft met psychiatrie (in welke lichte of erge vorm ook), en voor de rol die zulke mensen en hun (betrokken) verwanten te spe-len hebben in het baanbereiden van een humanere samenleving en een compassievoller bestaan. Daarom hoop ik zo snel als mogelijk is, voor het verstrijken van de vijftien dagen bedenk-tijd die Haentjens heeft (inmiddels al wat minder dan vijftien...), nog iets meer te kunnen doen dan deze oproep te verspreiden via het blog. Bijvoorbeeld een opiniestuk of steun-betuiging met mijn naam onder versturen naar alle Vlaamse kranten, of een brief aan zijn adres... Ik hoop dat lezers van dit blog, vaste volgers en toevallige passanten, mee op de kar zullen willen springen, en het hunne doen - al was het minstens in gedachten! Willen we wat veranderen, dan zullen we met zijn allen NU ECHT moeten handelen.
